niedziela, 14 września 2014

Pielgrzymka Seminarzystów do Sanktuarium św. Franciszka



Każdego roku, w odpust Podwyższenia Krzyża Świętego, bracia alumni z naszego Wyższego Seminarium Duchownego z Katowic, uczestniczą w pielgrzymce do Miejskiej Górki. Podczas pielgrzymki zanoszona jest wspólna modlitwa do Boga o Dary Ducha Świętego na czas mającego się rozpocząć Roku Akademickiego. Oprócz modlitwy, seminaryjny wyjazd ma także na celu pogłębienie więzi z braćmi z domu nowicjackiego. Bracia nowicjusze pełni radości przygotowują w tym dniu na boisku przy klasztorze ognisko, podczas którego jest okazja do porozmawiania i radosnego spędzenia czasu w duchu braterstwa. W godzinach popołudniowych, jeszcze przed Uroczystą Mszą Świętą w krypcie św. Franciszka, na wspomnianym boisku odbywa się mecz: Bracia Alumni kontra Bracia Nowicjusze. W tym roku minimalnie lepsi okazali się bracia z Katowic, ale w przyszłym roku... Pielgrzymowanie zakończyło się następnego dnia wspólną Eucharystią odpustową w kościele klasztornym.


środa, 10 września 2014

Kwesta w Nowicjacie


Na początku jesieni odbywa się kwesta płodów rolnych. W naszym domu nowicjackim rozpoczęła się ona na początku września i trwała ponad miesiąc. Bracia dla miłości Bożej prosili o dary dla klasztoru. Jest to bardzo piękna i ważna praktyka dla rozwoju naszego zakonnego charyzmatu. Kwestowanie uczy otwierania się na opatrzność Bożą i pozwala głosić Dobrą Nowinę innym ludziom. Hojność ludzi była ogromna. Bracia spotykali się z otwartością i życzliwością. Nie zabrakło także modlitwy w intencji wszystkich ofiarodawców.






poniedziałek, 1 września 2014

Pielgrzymka do Nowicjatu


„Idźcie na cały świat...”. Powołaniem każdego brata mniejszego jest głoszenie Słowa Bożego, o czym przypominają nam najważniejsze dokumenty zakonu. 1 września 2014 r. rozpoczęliśmy piękny rok nowicjatu. Po porannej Mszy św. udaliśmy się pieszo z dotychczasowego domu postulanckiego w Kobylinie do domu nowicjackiego w Miejskiej Górce. W trakcie naszej pielgrzymki przeżywaliśmy dzień skupienia. Przypatrywaliśmy się swojemu powołaniu i porównywaliśmy je do drogi, którą wspólnie kroczyliśmy do sanktuarium św. Franciszka. Podobnie jak w życiu zakonnym, tak i na naszej drodze pielgrzymkowej doświadczaliśmy wiele radości, ale i zmęczenia. Uczyliśmy się, że w takich momentach pomocą jest dla nas modlitwa, sakramenty i wspólnota. Pięknym doświadczeniem była wizyta u pewnej rodziny, która zaprosiła nas do siebie. Zrozumieliśmy wówczas, że im mniej posiadamy, tym więcej możemy dać. Tylko ubóstwem można ubogacić innych. Na koniec naszego pielgrzymowania modliliśmy się za naszych starszych braci, szczególnie za tych, którzy czują się zmęczeni drogą pielgrzymowania w zakonie, aby Najświętsza Maryja Panna wyprosiła dla nich potrzebne siły na dalsze lata franciszkańskiej drogi. Wszystkich Braci i Czytelników prosimy o modlitwę w intencji nowicjatu, my także zapewniamy o pamięci modlitewnej.